Autor referatu : Batou_adm

Data: 03.05.2008

Zródla: "Japońskie Opowieści o Bogach" - Wiesław Kotański

          "Kojiki czyli Księga Dawnych Wydarzeń tom I-II" - Wiesław Kotański

 

Mitologia japonska cz.2

 

 

Witam na kolejnym referacie z cyklu: „Mitologia japońska”.

Już na początku zaznaczam, że ten referat oparłem o nowocześniejsze źródła historyczne, a w szczególności o najnowocześniejsze badania gramatyczne i interpretacyjne starych znaków chińskich.

Nazwy duchów są przeto zmienione ale na szczęście te o których wcześniej była mowa pomału już przestaną odgrywać większą rolę.

Jedynie Dwa ostatnie duchy Izanagi i Izanami jeszcze się pojawią.

Zaczynamy : )

Skończyłem na tym, że (16) Izanagi i (17) Izanami obeszli słup dookoła i to mężczyzna pierwszy przemówił jak to było w zwyczaju.

Po tym akcie połączenia spłodzili kolejno wyspy:

(18) Wyspa Awaji - Dawca Wczesnych Kłosów = Awaji-no ho-no sawake-no shima

Wyspa Iyo = Iyo-no

Wyspa Iyo to dzisiejsze Shikoku. Dzieli się ona na cztery okręgi. Jak to jest napisane „Wyspa ta, choć o jednym tułowiu, ma cztery oblicza. Każde zaś oblicze nosi imię własne.”:

__(19) Kraina Iyo - Nadobna dziewoja = Ehima. Dziś prefektura o tej nazwie. Dawniej znana pod nazwą Iyo.

__(20) Kraina Sanuki - Młodzian Opływający w Ryż = Iiyorihiko. Dziś jest to prefektura Kagawa.

__(21) Kraina Awa - Wieszczka Bogactwa Pożywienia = Ougetsuhime. Dziś prefektura Tokushima.

__(22) Kraina Tosa - Wódz Obdarzony Męstwem = Takeyoriwake. Dziś prefektura Kouchi.

Następnie zrodzili wyspy trojaczki

(23) Oki - Niebiański Pan Wielu Skamielin = Amenoshikorowake. Dziś archipelag Oki na Morzu Japońskich składający się ze stu osiemdziesięciu czterech wysepek.

Następnie zrodzili wyspę Tsukushi.

Wyspa Tsukushi to dzisiejsze Kyuushiuu, od nazwy jednego z jej okręgów. Z czasem podzielono ją na dziewięć prowincji (kyuu-shuu).

__(24) Kraina Tsukushi - Pan z Mocą Dającą Władzę = Shirahiwake.

Jest to personifikacja jednego z czterech okręgów Kyuushuu, zwanego też Tsukushi, który odpowiada późniejszym prowincjom Chikuzen i Chikugo.

Był to okręg o największym zapewne znaczeniu politycznym na całej wyspie (shira zapewne od shiru „przewodzić, władać, rządzić”).

__(25) Kraina Toyokuni - Pan z Mocą Dającą Bogactwa = Toyohiwake. Dawniej obszar obejmował prowincje Buzen i Bingo. Dziś obszar prefektur Fukuoka i Ooita.

__(26) Kraina Hi - Pan Zdających się Huczeć Szczytów Skierowanych w Stronę Potężnego Słońca = Takehimukaitoyokujiinewake. Dawniej obszar obejmował prowincje Hizen, Higo, Hyuuga. Dziś obszar prefektur Nagasaki, Saga, Kumamoto, Miyazaki.

__(27) Kraina Kumaso - Pan z Mocą Dającą Męstwo = Takehiwake. Dziś obszar prefektury Kagoshima (oraz Kumamoto – dane niepewne).

Nazwa Kumaso znaczy „mężowie zwierający się, bitni”. Tereny Kumaso zamieszkiwało bitne plemię zwane w historii jako Kumaso, z którym władcy japońscy prowadzili wojny.

Można zakładać, że od tych „bitnych” plemion wzięła się nazwa okręgu.

Podsumujmy:

Tsukushi = Kiusiu – dziewięć krain.

W dawnych czasach na wyspie istniało dziewięć prowincji (stąd nazwa kyuu-shuu): Chikuzen, Chikugo, Hizen, Higo, Buzen, Bungo, Hyuuga, Osumi i Satsuma.

Obecnie wyspa podzielona jest na siedem prefektur:

Fukuoka, Kagoshima, Kumamoto, Miyazaki, Nagasaki, Ooita, Saga.

Do regionu zalicza się również prefekturę Okinawa.

Następnie zrodzili

(28) Wyspy Iki - Jedna z Prowadzących w Niebo Kolumn = Amehitotsubahira. Położone są pomiędzy Kyuushuu a Tsushima.

Pomimo takiej nazwy wyspa ta wcale nie jest szczególnie wysoka (raczej szczególnie niska). Najwyższy szczyt ma zaledwie 213 m n.p.m.

W dalszej kolejności zrodzili właśnie przed chwilą wspomniane

(29) Wyspy Tsuhima - Niebiańska Dziewoja Zasobna w Sieci = Amenosadeyorihime. Położone są pomiędzy Kyuushuu a Koreą. Rybactwo na tych wyspach stanowi od dawna główne zajęcie.

(30) Wyspa Sado. Jest to duża wyspa na Morzu Japońskim i zarazem jedyna, która nie ma upersonifikowanej nazwy.

(31) Wyspa Szczodrych Jesieni - Wyspa Szczodrych Jesieni Ooyamato = Ooyamatotoyoakizushima.

Alias Pan Ziem Szczodrych Jesieni pod Świętym Nieboskłonem = Amatsumisoratoyoakizunewake.

Dziś ta wyspa się inaczej nazywa.

Wyspa Ooyamato to oczywiście dzisiejsze Honshuu.

Te osiem wysp, które zrodzili w pierwszej kolejności nazywa się Wielką Krainą Ośmiu Wysp = Ooyashimaguni lub krócej Ooyashima.

Zastanawiające jest, że w tym rozliczeniu nie uwzględniono Hokkaido. Ale Tej wyspy nie uważano za składową Japonii.

Następnymi wyspami, które zrodzili były:

(32) Wyspa Kojima - Pan Kierunku Potężnego Słońca = Takehikatawake. Należy do okręgu Kibi.

(33) Wyspa Azuki - Dziewoja Wyłoniona z Wielkiego Moczaru = Oonudehime. Obecna nazwa Shoudo.

(34) Wyspa Ooshima - Wielki Dawca Postojów = Ootamaruwake.

(35) Wyspa Himejima - Jeden ze Szczytów Wiodących do Nieba = Amehitotsume.

(36) Wyspa Chika - Liczni Synowie Niebios = Amenooshio. Jest to personifikacja archipelagu Chika. Dzisiejsza nazwa Gotou. Nazwa wiąże się z dużą ilością należących do tego archipelagu wysp.

(37) Wyspa Futago - Dwa Znaki z Nieba = Amefutaya. Jest to grupa wysp na południe od Gotou; dziś ta grupa zwie się Danjo co znaczy kobieta i mężczyzna.

Gdy już skończyli rodzić ziemie (czyli wyspy) zrodzili jeszcze kilka duchów. Oto one:

(38) Oukotooshio - „Mąż Nakłaniający do Wielkich Czynów”.

(39) Iwatsuhibiko - „Młodzian z Mocą Tworzenia Ziemi ze Skał”.

(40) Iwatsuhime - „Dziewoja z Mocą Tworzenia Piasku ze Skał”.

(41) Ootohiwake - „Pan z Mocą Tworzenia wielkich Przejść”.

(42) Amenofukio - „Mąż Dmący z Nieba”.

(43) Ooyabiko - „Pan Wielkich Zarośli”.

(44) Kazegetsuwakenooshio - „Mąż Wpływający na Rozdział Podmuchów Wiatru”.

(45) Oowatatsumi - „Duch Wielkich Przestworów”. Jest to władca wód czyli dla mitologii japońskiej jest tym, kim dla mitologii greckiej jest Posejdon.

(46) Hayaakitsuhiko - „Młodzian z Mocą Szybkiego Rozwierania Przegród”. Jest to duch ujścia rzeki do morza.

(47) Hayaakitsuhime - „Dziewoja z Mocą Szybkiego Rozwierania Przegród”.

Dwa ostatnie duchy (46) Hayaakitsuhiko oraz (47) Hayaakitsuhime podzieliły między sobą wody rzek i mórz.

Duchy (39) – (41) - patronują działalnościom górotwórczym i skalnym terenom.

Duchy (42) – (44) - patronują wichrom.

Duchy (45) – (47) - sprawują pieczę nad obszarami wodnymi.

(46) Hayaakitsuhiko oraz (47) Hayaakitsuhime zrodzili kolejne pokolenie duchów:

(48) Awanagi - „Mąż Uśmierzający Spienione Fale”.

(49) Awanami - „Niewiasta Wzbudzająca Spienione Fale”.

(50) Tsuranagi - „Mąż Uśmierzający Huk Fal”.

(51) Tsuranami - „Niewiasta Wzbudzająca Huk Fal”.

(52) Amenomikumarinokami - „Duch Rozprowadzający Wody Nieba”.

(53) Kuninomikumarinokami - „Duch Rozprowadzający Wody Ziemi”.

(54) Amenokuhizamochi - „Duch Wyczerpywania się Wód Nieba”.

(55) Kuninokuhizamochi - „Duch Wyczerpywania się Wód Ziemi”.

Powróćmy znów do dawnej pary duchów (16) Izanagi i (17) Izanami.

Kolejnymi duchami które stworzyli były:

(56) Shinatohiko - „Młodzian Sprowadzający Zanik Wiatru”.

(57) Kukunochi - „Ojciec Pni”.

(58) Ooyamatsumi - „Rodzic Wielkich Gór”.

(59) Kayanohime - „Dziewoja z Mocą Dawania Życia Równinom Porosłym Chwastami”.

(59a) Nozuchi - „Nimfa Równin”.

Następnie (58) Ooyamatsumi i (59a) Nozuchi podzieliły między siebie obszary gór i równin i tam się osiedliły. Stworzyli oni w następstwie.

(60) Amenosatsuchi - „Duch Zwierząt Nieba”.

(61) Kuninosatsuchi - „Duch Zwierząt Ziemi”.

(62) Amenosagirinokami - „Duch Zamgleń na Niebie”.

(63) Kuninosagirinokami - „Duch Zamgleń na Ziemi”.

(64) Amenokuradonokami - „Duch Niebiańskich Bezdroży”.

(65) Kuninokuradonokami - „Duch Ziemskich Bezdroży”.

(66) Ootomatochiko - „Młodzian Każący się Trzymać Wielkich Dróg”.

(67) Ootomatohime - „Dziewoja Każąca się Trzymać Wielkich Dróg”.

I znów powracamy do czynów (16) Izanagi i (17) Izanami. Lecz tym razem po raz ostatni do ich roli prokreacji.

Teraz to zrodzą się ważne persony teatry bytu ludzkiego. To co jest potrzebne do życia starożytnym ludom już zapewniono, tereny ukształtowano, wody rozdzielono. Co zatem jeszcze zostało?

Dwa najważniejsze aspekty każdej mitologii a zarazem dwa najważniejsze aspekty egzystencji każdego plemienia pierwotnego. Pożywienie i Ogień.

W mitologii japońskiej dochodzi jeszcze trzeci czynnik: łódź.

Łódź jest zrozumiała jeżeli weźmie się pod uwagę że mamy do czynienia z mitologią ludu wyspiarskiego.

Łódź stanowi pomost łączący ludzi, nieraz nawet najbliższych sąsiadów i jest dopełnieniem do nikłych możliwości unoszenia się człowieka na wodzie.

Dlatego naturalne jest, że łódź uznawana jest w mitologi za twór czcigodny.

Dodam jeszcze, że w Japonii łodzi używano już co najmniej od 4000 czy nawet 5000 lat p.n.e.!

Tak więc zrodzono odpowiedniego ducha a jego antropomorfizację nazwano:

(68) Torinoiwakusubunenokami - „Duch Cudownej Uskrzydlonej Łodzi”.

(68a) Amenotorifune - „Niebiańska Uskrzydlona Łódź”.

Mamy łódź, przejdźmy do pożywienia.

(69) Oogetsuhime - „Wieszczka Bogactwa Pożywienia”.

Czemu patronuje nie trzeba chyba tłumaczyć ; )

Ostatni spłodzony duch to personifikacja ognia. Ma on trzy nazwy. Podam wszystkie.

(70) Hinoyagihayo - „Niezwykle Gwałtowny Mąż Przypalający Ogniem”.

(70a) Hinokagabiko - „Młodzian Wywołujący Światłość Ognia”.

(70b) Hinokagatsuchi - „Duch Bijący Blaskiem Ognia”.

Niestety przy narodzinach (70) Izanami spaliła sobie łono i dotknęła ją boleść. Z jej wymiocin, kału i moczu powstały trzy pary bóstw.

Z jej wymiocin powstały:

(71) Kanayamabiko - „Młodzian z Mocą Wywoływania Niestrawności”.

(72) Kanayamabime - „Dziewoja z Mocą Wywoływania Niestrawności”.

Duchy, które powstały z jej kału to:

(73) Haniyasubiko - „Młodzian Narabiający Mnóstwo Gliny”.

(74) Haniyasubime - „Dziewoja Narabiająca Mnóstwo Gliny”.

Duchy, które powstały z jej moczu to:

(75) Mitsuhamone - „Niewiasta Bluzgająca Wodą”.

(76) Wakumusuhi - „Rodzic Zdrojów”.

Następnie (75) łącznie z (76) spłodzili

(77) Toyoukebime - „Dziewoja z Mocą Wytwarzania Bogactwa Żywności”.

Do tej pory (77 poznanych duchów) ostatnia postać (77) Toyoukebime jest najbardziej znana. Czci się ją (jako drugą zaraz po bogini słońca) w świątyni Ise, będącej czymś w rodzaju mauzoleum rodziny cesarskiej jako bogini żywicielka człowieka.

W konsekwencji zrodzenia boga ognia (17) Izanami odeszła „w boskim majestacie z tego świata”.

KONIEC CZĘŚCI II