Autor referatu: _Sayuri
Data: 26.01.2008
Źródła:
http://pl.wikibooks.org/wiki/Japoński/Liczebniki
http://www.jansze.republika.pl/gj/032.htm
Liczebniki japońskie
Jak powstały liczebniki japońskie?
Kiedy Chińczycy pojawili się w Japonii, Japończycy nie
znali pisma. Przejmując chińskie pismo, (które później
ewoluowało w Kanji), Japończycy przejęli również
sposób zapisu liczebników i ich wymowę. Jednak istniejące wcześniej jedynie w
mowie rdzennie japońskie liczebniki przetrwały - stąd dwa opisane sposoby
liczenia.
Liczebniki w układzie japońskim stosuje się w
postaci przedrostka, stąd znak „tsu” ujęty jest w
nawiasy.
Co ciekawe, Japończycy licząc często zastępują „shi” liczebnikiem „yo” (ttsu), ponieważ w japońskim słowo „shi”
oznacza również śmierć i jest uważany za pechowy. Prawdopodobnie
z tego samego powodu zamiast „soi-chi” stosuje się często „nana”.
W liczebnikach dotyczących różnego rodzaju
przedmiotów używa się różnych przyrostków - inaczej powiemy "dwie
butelki", a inaczej "dwie żaby". Żeby rzecz uczynić jeszcze
bardziej interesującą, w połączeniu odpowiedniego liczebnika z właściwym
przyrostkiem często występują oboczności (np. ichi + hon = ippon, hachi + ko = hakko).
Znak O (rei, zero)
stosuje się często analogicznie do cyfry arabskiej „0”, stawiając razem z
cyframi japońskimi.
Liczby arabskie zapisuje się obecnie rozdzielając
je przecinkiem, co trzy cyfry (np. sto tysięcy
zapisuje się 100,000), pomimo tego odczytuje je się w stylu japońskim
(co 10000).
Liczebniki
główne
ichi – jeden
ni – dwa
san – trzy
yon (czasami shi)– cztery
go – pięć
roku – sześć
nana (czasami shichi) – siedem
hachi – osiem
kyuu (czasami ku) – dziewięć
juu – dziesięć
hyaku – sto
sen – tysiąc
man – dziesięć tysięcy
Liczby wyższe
tworzymy w następujący sposób:
11 – juu ichi (czyli
dziesięć i jeden)
13 – juu san (czyli dziesięć i trzy)
20 – nijuu (czyli dwie dziesiątki)
24 – nijuu yon (czyli dwie dziesiątki i
cztery)
102 – hyaku ni (czyli sto
i dwa)
145 – hyaku yonjuu go (czyli sto, cztery dziesiątki
i pięć)
582 – gohyaku hachijuu ni (pięć setek, osiem dziesiątek i dwa)
Trzeba tylko
zapamiętać, że z setkami jest kilka wyjątków:
300 to sanbyaku,
600 to roppyaku,
800 to happyaku.
Setki np.
226 – hyaku nijuu roku.
345 – sanbyaku yonyuu go.
666 – roppyaku rokuyuu roku.
W tysiącach
również jest kilka wyjątków –
3000 to sanzen
8000 to hassen.
Tysiące np.
1200 – sen nihyaku
3023 – sansen nijuu san
7117 - nanasen hyaku juu nana.
Trzeba też zapamiętać
jedną rzecz – w języku japońskim mamy dodatkową jednostkę – man – czyli dziesięć tysięcy. Dlatego:
15000 – ichiman gosen – (czyli jeden man i pięć
tysięcy)
tak samo:
52 200 - goman nisen nihyaku.
Dodatkowo man różni się od innych jednostek tym, że nawet, jeśli jest
jeden man, musimy zawsze powiedzieć ichi man (kiedy przy 100 czy 1000
wystarczy powiedzieć hyaku bądź sen (bez ichi) .
Liczebniki porządkowe
1. Ichibanme
2. Nibanme
3. sanbanme
4. yonbanme
5. gobanme
6. rokubanme
7. nanabanme
8. hachibanme
9. kyubanme
10. juubanme
Klasyfikatory
płaskie przedmioty (np. papier, talerze itp.)
1 ichi-mai
2 ni-mai
3 san-mai
4 yon-mai
5 go-mai
6 roku-mai
7 nana-mai
8 hachi-mai
9 kyu-mai
10 juu-mai
pojazdy, maszyny
1 ichi-dai
2 ni-dai
3 san-dai
4 yon-dai
5 go-dai
6 roku-dai
7 nana-dai
8 hachi-dai
9 kyu-dai
10 juu-dai
różnorakie niewielkie
przedmioty
1 ik-ko
2 ni-ko
3 san-ko
4 yon-ko
5 go-ko
6 rok-ko
7 nana-ko
8 hak-ko
9 kyu-ko
10 juk-ko
książki, czasopisma itp.
1 is-satsu
2 ni-satsu
3 san-satsu
4 yon-satsu
5 go-satsu
6 roku-satsu
7 nana-satsu
8 has-satsu
9 kyuu-satsu
10 jus-satsu
podłużne przedmioty (np. drzewa, butelki itp.)
1 ip-pon
2 ni-hon
3 san-bon
4 yon-hon
5 go-hon
6 rop-pon
7 nana-hon
8 hap-pon
9 kyuu-hon
10 jup-pon
owady, małe zwierzęta, ryby
1 ip-hiki
2 ni-hiki
3 san-biki
4 yon-hiki
5 go-hiki
6 rop-hiki
7 nana-hiki
8 hap-hiki
9 kyuu-hiki
10 jup-hiki
ludzie
1 hi-tori
2 fu-tari
3 san-nin
4 yo-nin
5 go-nin
6 roku-nin
7 nana-nin
8 hachi-nin
9 kyu-nin
10 juu-nin
Zdania
Koko wa Yoshi san no uchi desu .Tutaj
jest dom Pana Yoshi’ego.
Uchi no naka ni inu ga san biki
imasu . W
domu znajdują się 3 psy.
Yoshi san no heya
ni wa
mado ga yottsu
arimasu. W pokoju pana Yoshi’ego są 4 okna.
Sore kara konpyuuta
gani dai arimasu. Następnie,
w pokoju znajdują się dwa komputery.
Tsukue no ue ni
ringo ga koko arimasu. Na biurku jest 5 jabłek.
Tsukue no migi ni isu
ga arimasu. Obok
biurka jest krzesło.
Isu no ue ni kitte ga rokumai
arimasu . Na krześle jest 6 znaczków.
Beddo no ue
ni boorupen
ga yonhon arimasu. Na łóżku znajdują się 4 długopisy.
Nedoko no shita ni hon ga nanatsu
arimasu. Na łóżku
znajdują się 7 książek.
Isu no migi ni hiroi
beddo ga arimasu. Na prawo od krzesła jest szerokie
łóżko.
Zadawanie
pytań
Aby zapytań np. o liczbę
krzeseł należy użyć słówka pytającego ikutsu.
Pozostała konstrukcja zdaniowa jest standardowa. Pojawia się tutaj partykuła ga.
W poniższym zdaniu zapytaliśmy o liczbę krzeseł.
Jednak podobnie jak różne sposoby liczenia, mamy różne słowa, które posłużą do
zapytania o konkretne rzeczy.
Kono heya
ni isu ga ikutsu arimasu ka. Ile krzeseł znajduje się w tym pokój?
Kono heya
ni enpitsu ga nanbon arimasu ka. - Ile jest ołówków tym pokoju?
nan mai - użyjemy,
jeśli pytamy o liczbę rzeczy płaskich
nan tai - użyjemy, jeśli pytamy o liczbę
maszyn, urządzeń
nan nin -
użyjemy, jeśli pytamy o liczbę ludzi
nan satsu - użyjemy,
jeśli pytamy o liczbę książek, czasopism
nan ko - użyjemy, jeśli pytamy o liczbę
niewielkich przedmiotów (np. jabłek)
nan hon -
użyjemy, jeśli pytamy o liczbę przedmiotów podłużnych
nan hiki - użyjemy,
jeśli pytamy o liczbę zwierząt
ikutsu - użyjemy wtedy, jeśli żaden z
przedmiotów nie pasuje do poprzednich grup.